บทที่ 57 บทที่ 57

เซอร์เรนัล์ฟกอดแม่หนูไว้อีกครั้ง แนบแน่นกระทั่งได้ยินเสียงหัวใจดวงน้อยที่เต้นรัวเร็ว ห้าปีที่ชายหนุ่มคิดว่าอิสลินลอยแพเขา แท้แล้วเขาต่างหากที่ทอดทิ้งเมียกับลูกให้อยู่อย่างลำพัง นับแต่นี้ไปเขาจะเป็นคนใหม่หลังกำแพงทิฐิพังทลายลงหมดสิ้น

๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐

“อีวี่...อย่าวิ่งเร็วซีลูก เดี๋ยวจะหกล้ม”

ร่างสู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ