บทที่ 17 ปล่อยไปไม่ได้

บทที่ 17

ปล่อยไปไม่ได้

เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นกลางดึกเรียกขานให้พบตะวันที่กำลังหลับใหลอยู่ตื่นขึ้นมา หญิงสาวกวาดสายตาไปมองก่อนเห็นแสงไฟหน้าจอส่องสว่างท่ามกลางความมืด พบตะวันเอื้อมมือคว้าไว้ก่อนเห็นว่าเป็นสายจากมารดา

“ค่ะแม่” นานแค่ไหนแล้วนะที่เธอไม่ได้ยินเสียงท่าน หนึ่งสัปดาห์ได้หรือเปล่า

[อยู่...