บทที่ 19 หลงใหล

บทที่ 19

หลงใหล

เปลือกตาบางที่หนักอึ้งค่อย ๆ เปิดขึ้นอีกครั้งหลังจากเธอไม่รู้ว่าตัวเองสลบไสลไปตั้งแต่ตอนไหน ทว่าครั้งสุดท้ายที่จำได้คือช่วงเวลาที่พิรัชต์ยังคงสอดประสานความแข็งแกร่งเข้ามาในตัวเธออยู่ เกิดมาพบตะวันไม่เคยคิดเลยว่าตนเองต้องมาหลับคากิจกรรมร้อน ๆ แบบนี้ ยิ่งคิดความขวยเขินยิ่งมีมากจนดวงห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ