บทที่ 137 บทที่ 34 : เอาอกเอาใจ

บทที่ 34

เอาอกเอาใจ

หลังจากพักฟื้นมาระยะหนึ่ง อาการของพิมพ์พิชชาถือว่าดีขึ้นมากแล้ว เดินเหินได้ปกติความเจ็บหน่วงแบบที่เคยก็หายไป วันนี้เธอจึงลุกมาทำอาหารให้ธีร์จุฑาทานได้แล้ว

“ทำอะไรกิน? หอมจริง” เสียงมาก่อนตัว กลิ่นหอมๆ ของอาหารเย็นเป็นเหมือนแม่เหล็กดึงดูดให้เขาเดินมายืนอยู่ข้างหลังพิมพ์พิชชาแค่เพ...