บทที่ 78 บทที่ 14 : ผู้ชายร้ายเล่ห์ E

“ครับผม” คนรถรับคำสั่งก่อนรถออกตัวแล่นไปตามถนน ธีร์จุฑาส่งสายตามองหญิงสาวอย่างหิวโหย ไม่นานนักรถตู้เอนกประสงค์ส่วนตัวก็พาเขาและเธอมาถึงที่พัก

“จะทำไม?”

“อุ้มคนน่ะสิ”

“ฉันเดินเองได้... ไม่นะ!”

“อย่าอวดเก่งนักได้ไหม ผมง่วงจะแย่อยู่แล้ว” เขาเปลี่ยนบทบาทเป็นฝ่ายงอแงบ้าง

“ฉันก็ง่วง และฉันก็อยากเดินเองค่ะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ