บทที่ 101 ซือหนิงนางเป็นเด็กที่น่าสงสาร

จ้าวเฟิงพยายามที่จะลุกขึ้นแต่เขากลับถูกกระบี่ของทหารองครักษ์จ่อเอาไว้ ทหารผู้นั้นกดกระบี่ลึกลงมาจนมีเลือดซึมบริเวณปลายกระบี่ เยี่ยหรันเห็นดังนั้นจึงได้เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเคียดแค้น

"ไอ้เนรคุณ สกุลจ้าวเลี้ยงดูหมาป่าตาขาวอย่างเจ้านับว่าเสียข้าวสุกจริงๆ"

จูเหวินมองไปยังสตรีชั่วร้ายก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน...