บทที่ 126 ได้ฤกษ์เข้าหอสักที2

หยางเทียนหลงจุมพิตปลอบใจนาง เสียดสีหน้าขาให้นางและเขาคุ้นเคยกันและกัน ก่อนจะค่อยๆมอบความรักของเขาให้กับนาง ความยิ่งใหญ่เข้าไปทักทายในกายสาวของเซียวอี้เซียนทีละน้อย มือบางจิกต้นแขนเขาแน่น

"อื้อ จะ เจ็บ จัง"

"อย่าเกร็ง ผ่อนคลายเถอะนะ มาพี่จะปลอบโยนเจ้า"

เซียวอี้เซียนยอมให้เขาปลอบโยน อุ้งปากร้อนลิ้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ