บทที่ 35 สัญญานะว่าจะไม่ยุ่งบุญคุณความแค้นสกุลจ้าว

หยางเทียนหลงหัวเราะคนตัวเล็กที่เอ่ยไปหัวเราะไป เด็กร้ายกาจโลงศพนั่นเจ้าให้คนแบกไปมิใช่หรือ ร่างสูงลุกขึ้นช้อนอุ้มนางไปวางที่เตียงแล้วทอดกายลงนอนกอด เขาอ้อนนางว่าอยากค้างด้วย เซียวอี้เซียนใช้โอกาสนี้ตกลงกับเขา

"ท่านอ๋อง..หม่อมฉันเพิ่งจะสิบห้าได้ไม่นาน มะรืนเราต้องแต่งงานกันแล้ว เสด็จแม่ทรงรับสั่งว่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ