บทที่ 63 ที่สุดก็ฟื้นสักที

หยางเทียนหลงและจินฮวนนั้นวิชาตัวเบาไม่มีใครเทียบได้ ไม่ถึงถ้วยชาก็มาถึงหลังจวนสกุลเซียว ซุนเจิ้นหนานยืนรอรับทั้งคู่อยู่แล้ว หยางเทียนหลงคำนับอาจารย์ของตน

"ศิษย์เทียนหลงคารวะอาจารย์ขอรับ"

"อืม หลงเอ๋อร์ตามอาจารย์มา มีคนที่ต้องแนะนำให้เจ้ารู้จัก"

หยางเทียนหลงกับจินฮวนมองหน้ากันก่อนจะเดินตามอาจารย์เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ