บทที่ 268

บทส่งท้าย ภาค 1

2 ปีต่อมา

เอเดน

บ้านเงียบสงัดในแบบที่จะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อเลยเที่ยงคืนไปแล้วเท่านั้น

ไม่ใช่ความเงียบที่ให้ความรู้สึกว่างเปล่า แต่เป็นความเงียบที่อบอุ่นและสงบสุข

ผมพิงกรอบประตูเฝ้ามองโนอาห์กำลังกล่อมลูกน้อยของเราใต้แสงไฟนวลตาจากโคมไฟ เท้าเปลือยเปล่าของเขาซุกอยู่ใต้เก้า...