บทที่ 50 วรธันย์คุณเกินไปแล้ว

อีกด้านหนึ่ง ณ คอนโดมิเนียมสุดหรู บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำหอมจางๆ

นิ้วเรียวที่เคลือบด้วยยาทาเล็บสีแดงสดของลินทร์พิตาเคาะลงบนโต๊ะเป็นจังหวะ

หนึ่งครั้ง... สองครั้ง... สามครั้ง...

ราวกับเสียงกลองมรณะที่เร่งเร้า ยิ่งเคาะก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกหงุดหงิดใจเสียเอง

ผ่านไปหลายวันแล้ว นับตั้งแต่การทะเลาะวิวาทท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ