บทที่ 73 คืนดี

เดิมทีเขาไม่อยากทำรุนแรงเกินไปนัก แค่อยากรับเงินแล้วจากไป

แต่คำสั่งของอริสาทำให้เขาจำต้องใจแข็ง

เขาเดินไปหยุดตรงหน้าญาณี มองหล่อนด้วยสายตาที่กดต่ำลงมา

ใบหน้าของญาณีซีดเผือดราวกับกระดาษ ริมฝีปากแห้งแตก แววตาว่างเปล่า

เหมือนนกปีกหักที่ก้มหัวลงอย่างหมดเรี่ยวแรง

ชายคนนั้นกระชากผมเธออย่างป่าเถื่อน บังคับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ