บทที่ 74 วรธันย์จริงๆ ไม่ใช่คุณหรือ?

ญาณีเห็นรอยแผลเป็นเหล่านั้นแล้วใจหายวาบ

เธอรู้อยู่แล้วว่าลินทร์พิตาโหดเหี้ยมอำมหิต แต่ไม่คิดว่าจะทำกับจิราภรณ์ได้ลงคอขนาดนี้

ญาณีทำภาษามือบอกว่า "ไม่เป็นไร ฉันรู้เรื่องหมดแล้ว เธอก็เป็นเหยื่อเหมือนกัน"

พอเห็นว่าญาณียกโทษให้ จิราภรณ์ก็โผเข้ากอดเธอด้วยความตื้นตัน น้ำตาไหลพรากอย่างกลั้นไม่อยู่

"ญาณี ขอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ