บทที่ 107 การปลดปล่อยความรัก

ในวินาทีที่ผมปลดปล่อย ความซ่านกระเซ็นพุ่งพล่านจากปลายเท้าแล่นปราดขึ้นสู่สมอง มันหมุนวนซ้ำไปซ้ำมาอย่างรุนแรง ผมไม่เคยรู้สึกสุขสมจนแทบสำลักความสุขขนาดนี้มาก่อน ต้องยอมรับเลยว่า หญิง ผู้เพียบพร้อมด้วยความงามราวกับนางในวรรณคดี เมื่อมาผนวกกับ "ศาสตร์แห่งห้องหอ" อันสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ ย่อมทำให้ผู้ชายทุกคนต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ