บทที่ 46 ก็แหกตาดูนู่นสิ

“ผมทำให้คุณรู้สึกแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ”

“ใช่ค่ะ! และฉันก็คิดว่าเราควรจะห่างกันสักพัก” มารียาบอกอย่างทนไม่ไหวกับความเอาแต่ใจของคนตรงหน้า

“รียา!” อีเดนเรียกเสียงเบาหวิวอย่างไม่อยากจะเชื่อ ว่าสาวเจ้าจะพูดคำคำนี้กับตน

“ได้โปรดเถอะค่ะ” มารียาบอกเสียงอ่อนลงเมื่อเห็นอีกฝ่ายมีสีหน้าที่เปลี่ยนไป

“มองตาผม! แ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ