บทที่ 67 อยู่เพื่อตัวเอง!

“อะ...เอ่อ... มะ...ไม่รู้ค่ะ” อลิชาพยายามจะผลักร่างหนาออก  แต่ก็ไม่เป็นผล ‘สาธุ! ขอให้รียาวางสายไปทีเถอะ’

“จริงเหรอ ไม่รู้จริงๆ เหรอ” ปริณเอ่ยเย้าคนที่กำลังเอียงอาย

“พี่ป้อง!” อลิชาร้องห้ามเมื่อมือไม้ของอีกฝ่ายเริ่มจะซุกซน

“จ๋า... ให้พี่ชื่นใจก่อนสักสองยกได้ไหม แล้วค่อยอาบน้ำด้วยกัน” ปริณอ้อนด้วย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ