บทที่ 79 ว้า...แบบนี้ก็เหลือแค่คุณกับผมน่ะสิรียา

“ผมคิดถึงคุณมากรู้ไหม” อีเดนกระชับอ้อมแขนกอดเอวบาง  อย่างโหยหา

“คุณนอนเฉยๆ นะคะ ห้ามทำอะไรเด็ดขาด เพราะพรุ่งนี้ฉันต้องตื่นแต่เช้า” มารียารีบดักทาง

“โธ่รียา! พูดแบบนี้คุณไปหาเชือกมามัดมือมัดเท้าผมซะเถอะ”  คนหื่นเอ่ยพร้อมกับกลอกตาเซ็งๆ เมื่อห้ามในสิ่งที่ตั้งใจจะทำ

“ฉันพูดจริงค่ะ! อีกอย่างแผลของคุณก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ