บทที่ 43 พ่อหม้ายที่รัก บทที่ 4

“ส่งกระเป๋ามาสิ เดี๋ยวฉันช่วยถือ”

ปราบรับกระเป๋าสัมภาระไปจากเธอ ก่อนเดินนำไปที่รถกระบะ เขาเดินเร็วจนภัสนันท์เดินตามแทบไม่ทัน จนเกือบจะเผลอออกวิ่งตามแทน ก็หล่ออยู่นะ แต่ขี้เก๊กไปหน่อยเปล่า

บ่นกับตัวเองเบาๆ เหลือบมองชายหนุ่มที่โยนกระเป๋าโครมเข้าที่หลังรถ ก่อนมีอาการชะงักไปนิด เหมือนนึกอะไรบางอย่างขึ...