บทที่ 149 ลืมตาดูโลก

เบญจามินทร์ยอมรับเลยว่าเขาตื่นเต้นและกังวลไปพร้อมๆ กัน ยามที่เห็นภรรยาตัวเองร้องเจ็บปวด กรีดร้องทุรนทุรายแล้วพยายามรวบรวมเรี่ยวแรงเบ่งคลอดออกมานั้น ยิ่งทำให้เขาเจ็บร้าวลึกไปถึงใจ หากเลือกได้เขาจะขอเลือกเป็นคนเจ็บแทนเธอเอง เหงื่อไหลเปียกชุ่มไปทั่วใบหน้าและลำตัว แม้ว่าห้องคลอดจะมีแอร์ที่เย็นฉ่ำก็ตาม

...