บทที่ 82 ตอนที่ 82

         “ใส่เถอะ... ได้โปรด”

เสียงวิงวอนของจำปาทำให้เขาถอนลำนิ้วออกมาจากพูเนื้อแฉะฉ่ำ

“ได้เลย... ”

กระชากขาของหล่อนให้แบะอ้าออกจากกันแล้วพาดเอาไว้บนบ่าบึกบึน ค่อยๆ จดจ่อท่อนเอ็นอวบใหญ่ ส่ายเสียดส่วนปลายแดงก่ำเข้ากับกลีบเนื้อแฉะฉ่ำ แอ่นอ้ารับการทิ่มทะลวงล้ำลึกจนสุดโคน

บลั่ก...

เสียงเนื้อกระทบกั...