บทที่ 47 มอบความรักให้นาง

เว่ยเซียวหยางจูบนางอีกครั้ง ก่อนจะเลื่อนลงต่ำหยอกล้อสองเต้าอวบอิ่ม ดูดกลืนเม้มเล่นเบาๆจนคนใต้ร่างทำได้เพียงแอ่นอกขึ้นหาความริมฝีปากของเขา

กระทั่งใบหน้าคมมาหยุดอยู่กลางใจความอ่อนหวานทั้งหมด ขาเรียวถูกเขาจับแยกออกจากกันจากนั้นก็หยอกเย้ากับกลีบดอกเหมยแสนบอบบาง เม็ดไข่มุกที่เคลือบด้วยน้ำหวานที่หลั่งออกม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ