บทที่ 57 ข้าขอตบปากสั่งสอน

57. ข้าขอตบปากสั่งสอน

หลังจากฟังฮูหยินรองพูดจบเจียอีกำมือแน่นด้วยความโกรธเคืองแต่ยังยิ้มสู้ ยังไม่ถึงเวลาที่นางจะเปิดฉากในตอนนี้ พึงรักษาความเยือกเย็นไว้เสียก่อน สู้กับคนที่มีอำนาจเหนือกว่าการหักดิบให้ขาดสะบั้นไม่ใช่ทางออกที่ดี

"ย่อมเป็นเช่นนั้นเจ้าค่ะ ข้ามาจากบ้านป่าเมืองเถื่อนความรู้ย่อมไม่ดีพอเท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ