เล่นอย่างเป็นธรรม

บทที่ 223: เล่นตามกติกา

โรมัน

ทุกย่างก้าวที่เดินขึ้นบันไดให้ความรู้สึกเหมือนผมกำลังลากตุ้มน้ำหนักร้อยปอนด์ที่ล่ามไว้กับกระดูกสันหลัง

แรนดัลล์

ชื่อนั้นกะพริบอยู่หลังดวงตาผมเหมือนไฟเตือนที่ไม่มีวันดับ ถ้าไอ้สารเลวโรคจิตผอมเก้งก้างนั่นเป็นคนคุมกล้องวงจรปิดล่ะก็ ผมเอาชีวิตเป็นเดิมพันได้เลยว่ามันลบฟุต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ