ฉันมีลูกสาว

บทที่ 241: ฉันมีลูกสาว

ซาวันนาห์

“ซาวันนาห์!” เสียงของอลิสซาแทรกผ่านม่านหมอกในหัวอย่างเฉียบคม

ฉันแทบไม่รับรู้ถึงตัวตนของเธอขณะที่กระชากสายน้ำเกลือออกจากข้อมือ ไม่สนใจความเจ็บแปลบหรือความอุ่นของเลือดที่ไหลอาบผิว ความเจ็บปวดไม่มีความหมายอะไรเลย

ไม่มีอะไรสำคัญอีกแล้วนอกจากโรมัน

ทันทีที่ห้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ