บทที่ 85 85

“ได้สิ”

“งั้นย่าขอออกไปเดินเล่นแล้วกันนะ”

“อย่าเพิ่งไปสิคะ” ไพรหอมร้องเรียกทุกคนที่ทยอยกันออกไป ยกเว้นพันศึกที่ยังยืนอยู่ที่เดิม เธอสะบัดหน้าหนี เขาก็เดินมาชะโงกหน้าที่เตียงนอนคนป่วย

“ไม่กลัวคอเคล็ดหรือไง ยายเด็กดื้อ” เขาพูดอย่างมันเขี้ยว

“เอ๊ะ! มาจับแก้มเค้าทำไม” เธอปัดมือเขาออก ทำตาเขียวใส่

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ