บทที่ 82 82

“ฝนซาแล้ว แต่ยังไม่หยุด ยังไงเราก็ต้องกลับกันแล้วนะช่อ ไม่งั้นอาจจะตกหนักลงมาอีก” เขาประคองร่างเล็กไปนั่งซ้อนท้ายจักรยาน ก่อนจะดึงมือเธอมากอดรัดเอวหนาเอาไว้ เธอซบหน้ากับแผ่นหลังของเขา อาการไม่สู้ดีนัก

“อดทนไว้นะช่อ” ภามบอกด้วยน้ำเสียงห่วงใย รีบปั่นจักรยานกลับบ้านของเขาโดยไว

“ช่อครับ วันนี้อาจจะต้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ