บทที่ 44 บทส่งท้าย ดอกไม้กลางใจ

บทส่งท้าย

ดอกไม้กลางใจ

“มึงจับบันไดดี ๆ ดิว่ะ! ไอ้มิน”

เสียงของปรรณวัชรสั่งโกมินทร์ย้ำชัดว่าให้โกมินทร์จับบันไดของเขาดี ๆ หน่อย ไม่อย่างนั้นอาจจะตกลงไปนอนกลิ้งอยู่บนพื้นก็ได้

“ผมก็จับดีแล้วนะนาย นายนั่นแหละค่อย ๆ ปีนสิ”

“มึงเถียงกูเหรอไอ้มิน”

“โอ้ย... ใครจะไปกล้าเถียงนายตัวเองล่ะครับ”

“รอให้ก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ