บทที่ 17 หักหลัง

บทที่ 16

หักหลัง

ก่อนหน้านี้…

“ออกมาเจอกันหน่อยสิ”

“ตอนนี้เนี่ยนะ” ทินภัทรจ้องมองหน้าปัดนาฬิกามันบอกเวลา สองทุ่มครึ่ง แปลกใจที่อีกฝ่ายอยากเจอเวลานี้

“แล้วจะไม่มาจริง ๆ เหรอครับ ไม่คิดถึงผมหน่อยเหรอ?” อีกคนเว้าวอนเสียงเศร้า

“จะให้ผมไปเจอที่ไหน”

“ที่เดิมครับ”

“ได้ ผมจะไป”

“ผมจะรอนะครับ ตอนนี้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ