บทที่ 111 111

111

“ฝ่าบาท”

ท่านชายทอดพระเนตรเจ้าของร่างอ้อนแอ้นที่นั่งนิ่งอยู่อย่างเอ็นดู ผมยาวๆ ถูกสายลมเย็นพัดผ่านจนปลิวสยายเคลียไหล่ เผยผิวเนียนลออให้เห็นเต็มสองเนตร ดวงหน้างามแดงระเรื่ออย่างน่าดู จนท่านต้องขยับวรกายเข้าใกล้แล้วโน้มดวงพักตร์ลงไปจุมพิตพวงแก้มนั้นอย่างอดใจไม่ไหว

“ฉันรักเธอ แล้วเธอล่ะ รักฉันไห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ