บทที่ 118 118

118

“ฉันเชื่อว่าสักวันหญิงแต้วจะรู้ใจตัวเอง ที่คิดว่ารักฉันอาจไม่ใช่ความรู้สึกจริงๆ ก็เป็นได้”

รับสั่งเปรยๆ ของท่านชายทำให้พีระและชวาลาหันขวับไปมองโดยพร้อมเพรียงกัน และพากันตั้งคำถามออกไปราวกับนัดกันไว้ “เหตุใดฝ่าบาทจึงรับสั่งเช่นนี้”

เจ้าของรับสั่งแย้มสรวลบางๆ “วันที่ฉันพูดปรับความเข้าใจกับท่านแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ