บทที่ 127 127

127

“พี่ก็ต้องขอโทษเธอด้วยหญิงแต้ว ที่อาจพูดจาทำร้ายจิตใจเธอ แต่ความรักเป็นสิ่งที่บังคับใจกันไม่ได้ การะเกดเป็นผู้หญิงที่พี่รัก แม้พี่จะเพิ่งพบเจอเธอไม่นานก็ตาม”

ประโยคแรกแม้จะเป็นการขอโทษหม่อมราชวงศ์วิไลเขา แต่ประโยคหลังท่านชายรับสั่งเสมือนเป็นการตอกย้ำความรู้สึกขององค์เอง ให้คนถูกพาดพิงถึงได้รับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ