บทที่ 137 137

137

“แล้วสิ่งที่หม่อมรู้นั่นจริงรึเปล่าล่ะ” ชวาลาพูดพลางกวาดสายตามองแขกที่มาร่วมงานวันแซยิดของผู้เป็นป้า ซึ่งต่างทยอยมากันตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อให้ทันฟังพระสวดในตอนเช้า ส่วนใหญ่เป็นแขกที่รู้จักมักคุ้นกันเป็นอย่างดีแทบทั้งสิ้น

“แล้วแกไม่ต้องไปช่วยป้าใหญ่รับแขกรึไง”

ชวาลาส่ายศีรษะ “ไม่ต้องดอกหม่อม เจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ