บทที่ 142 142

142

“ปิศาจ!” หม่อมประภาทวนคำด้วยสีหน้าแตกตื่น ไม่ต่างอะไรจากผู้เป็นบุตรสาวนัก

“คืออย่างนี้ค่ะหม่อมป้า หญิงแต้ว เมื่อก่อนแม่การะเกดไม่ได้เป็นคนเช่นนี้เลย” บุษยาช่วยมารดาอธิบาย

ดวงหน้าของคุณหญิงแต้วผุดรอยยิ้มขึ้นที่มุมปากนิดหนึ่ง “ไม่ใช่คนเช่นนี้แล้วเป็นคนเช่นไรรึคะ”

ความริษยาที่เข้าครอบงำ ทำให้บุ...