บทที่ 146 146

146

เห็นทีคงจะหลบซ่อนตัวอยู่ไม่ไหวแล้วรสิกาเอ๋ย คิดได้ดังนั้นร่างสูงระหงก็ก้าวออกจากพุ่มไม้ที่ยืนอยู่ออกไปเผชิญหน้ากับสองแม่ลูกในทันใด

“ก่อนจะนินทาว่าร้ายใครต่อใครก็หัดดูรอบๆ ตัวบ้างนะ”

“เธอ” พิมลอุทานออกมาอย่างตกใจ ส่วนคุณหญิงเตือนใจได้แต่อ้าปากค้างราวกับเห็นผี

รสิกามองแม่ลูกทั้งคู่แล้วส่ายหน้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ