บทที่ 27 27

27

เจ้าของวรกายสูงใหญ่ในฉลองพระองค์เสื้อคอป่านสีขาวเนื้อบาง สนับเพลาแพรสีเขียวเข้ม ประทับยืนนิ่งพิงลูกกรงตรงเฉลียงกว้างของพระตำหนักริมน้ำหรือตำหนักริมนทีมานานนับชั่วโมงก็ว่าได้ โดยไม่มีทีท่าว่าจะทรงเมื่อยหรือเปลี่ยนอิริยาบถแต่อย่างใด กรทั้งสองยกขึ้นกอดอุระไว้หลวมๆ ดวงเนตรคมทอประกายลึกล้ำทอดไปยังกลา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ