บทที่ 73 73

73

ร่างแบบบางของหม่อมราชวงศ์สาวยังคงนั่งซบดวงหน้าอยู่กับพนักโซฟาตัวเดิม แม้ว่าผู้เป็นเพื่อนทั้งสองจะจากไปแล้วก็ตาม ในสมองจมจ่ออยู่กับเรื่องราวที่พิมลเล่าให้ฟังโดยไม่ได้ขยับเขยื้อนกายไปไหน ไม่ได้สนใจพวงมาลัยดอกมะลิที่ยังร้อยค้างไว้แต่อย่างใด

นับตั้งแต่งานวันเกิดของเธอที่ผ่านมา ท่านชายดนัยเทพรังสรรค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ