บทที่ 88 88

88

“ถวายบังคมเพคะฝ่าบาท”

เสียงทักทายอย่างอ่อนหวานมาจากสตรีสาวใหญ่ร่างอวบผิวขาวผ่องในชุดทันสมัย ดวงหน้างามแฉล้มที่ตกแต่งด้วยเครื่องสำอางฉาบไว้ด้วยรอยยิ้ม จนรสิกาอดคิดไม่ได้ว่ายิ้มจนเกินความจำเป็นไปหรือเปล่า สายตาคมวาวมองซอกแซกมายังตัวเธอ เจ้าตัวคนถูกมองนึกรู้โดยสัญชาตญาณว่าอยากรู้อยากเห็น

นิสัยอยา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ