บทที่ 4 บทที่ 4

            “แดเนียล...แดเนียล”

เนื้ออุ่นรู้สึกว่ายังแนบชิดกันไม่พอ เธอรั้งกายหนาแข็งกระด้างลงมาหาเมื่อเขาหยุดเท้าแขนค้ำร่างเธอไว้อย่างหยอกเย้า เรียวปากได้รูปแย้มเล็กน้อยมองนางฟ้าที่กำลังตกอยู่ภายใต้ความปรารถนา กระวนกระวายอยากได้จนต้องไขว่คว้า

“เร่าร้อนดีเหลือเกินนะเนื้ออุ่น ชื่อของเธอไม่สมกับตัวเธอเลยสักนิด แต่แบบนี้แหละที่ฉันชอบ”

แดเนียลงอข้อศอกลงต่ำให้ปลายจมูกชนปลายจมูก ให้ปากเรียวแตะบนปากอิ่ม ให้ลมหายใจได้แบ่งปันกัน ให้ช่วงล่างบดเบียดเสียดสีแต่ไม่เติมเต็มให้เธอสักที

“ท่านชีคแดเนียล อย่าทำแบบนี้ได้โปรด”

“อยากให้ฉันโปรดมากแค่ไหนฮึเนื้ออุ่น ฉันจะทำตามคำขอของเธอ บอกมาสิ”

ชีคแดเนียลสนุกสนานกับการกลั่นแกล้งเล็กๆ น้อยๆ พอใจที่ได้เห็นดวงหน้าพริ้มเพราแดงระเรื่อ เห็นดวงตาเต็มไปด้วยความต้องการ เห็นริมฝีปากสั่นระริก เธอกำลังยั่วยวนเขาอย่างไม่รู้ตัว ยั่วให้เขาแต้มเรียวปากบนปากอิ่ม บดคลึงและตวัดปลายลิ้นเลียวนจากความแห้งผากก็กลายเป็นความชื้น

เขาให้เธอแค่นั้น

“ฉันต้องการคุณ อย่าทรมานฉันแบบนี้”

ไร้คำดูหมิ่นเหยียดหยามที่มักจะได้ยินจากเจ้าของร่างหนาส่อเสียดผู้หญิงที่เขาคิดว่าเธอยึดอาชีพขายตัวเป็นหลัก ความบริสุทธิ์ที่เขาได้รับแม้จะภูมิใจไม่น้อยแต่ไม่อาจลบเลือนความรู้สึกที่มีต่อผู้หญิงอาชีพนี้ สาวไซต์ไลน์ผู้หญิงแลกเงิน

เนื้อกายอิ่มนุ่มแทบจะผลิแยกออกมาเป็นชิ้นๆ เมื่อความใหญ่โตแทรกตัวเข้าไปอย่างรุนแรง แดเนียลสบถทุกครั้งที่ฝ่าความคับแน่นเข้ามาได้ กี่ครั้งต่อกี่ครั้งเนื้ออุ่นก็ยังอุ่นจนร้อนเหมือนชื่อ คับแน่นสุดจะพรรณนาเหลือเกิน เธอเจ็บเขาก็เจ็บ เจ็บเพราะถูกบีบรัดจนต้องหายใจทางปาก กายหนาเริ่มสะบัดเมื่อมือบางลูบไล้ทั่วแผ่นหลัง เกี่ยวท้ายทอยให้โน้มลงมาหาและ...เธอก็จูบเขาเสียเอง ดูดกลืนลมหายใจของเขาที่ใกล้จะขาดรอนๆ

สาวร้อนอย่างเธอน่าพิศวาสนัก

“กรี๊ด!!!” หญิงสาวหอบแฮ่กสปริงตัวขึ้นนั่งหน้าตาอิดโรย เสียงของเธอคงจะเรียกให้มารดาเข้ามาดูถ้าวันนี้ท่านอยู่บ้าน โชคดีของเธอใช่ไหมที่มารดาไปถือศีลตั้งแต่เมื่อวานกว่าจะกลับก็วันพรุ่งนี้ เธอกรีดร้องได้สุดเสียงกับความสุขที่ทะลักล้น

เนื้ออุ่นเหงื่อซึมจนร้อนระอุไปทั้งตัว เธอสะบัดผ้าห่มคลุมกายออกอย่างไม่แยแสและพอจะพลิกตัวเหวี่ยงขาลงจากเตียง นัยน์ตาคู่สวยก็เบิกค้างยกมือขึ้นปิดปากหน้าตาแดงเถือกเพราะความอับอาย

ชุดนอนที่เธอชอบสวมใส่จะเป็นชุดกระโปรงชิ้นเดียวยาวครึ่งต้นขา ที่สำคัญเธอไม่ชอบสวมชั้นในทุกชิ้นในเวลานอน เนื้ออุ่นนอนคนเดียวห่มผ้าห่มทุกคืน และบ้านทั้งหลังก็มีแต่เธอกับแม่เรื่องระวังตัวจึงไม่ต้องพูดถึง เวลานี้เธอประจักษ์กับสายตา กลางหน้าขาของเธอเปียกชื้นจนถึงผ้าปูที่นอนและขยายเป็นวงค่อนข้างกว้าง

ไม่นะ ไม่จริง มันก็แค่ความฝัน

และเพียงแค่คิดว่าเป็นเพราะฝีมือคนในฝัน ร่างเธอก็กระตุกเร่าทั้งที่อยู่ในท่านั้น

“อ๊าย!!! ฉันเกลียดคุณ ฉันจะสาปส่งคุณไปตลอดชีวิต ชีคแดเนียล!”

วันนี้เนื้ออุ่นมีนัดกับศาสตรา เธอจะโอนเงินจำนวน 1 ล้านบาท ให้เขาเอาไปลงทุนปั่นหุ้นตามความถนัด ศาสตราทำเอกสารสัญญาพร้อมให้เธอเซ็นชื่อยินยอมให้เขากระทำการแทนทุกอย่างเกี่ยวกับหุ้น เนื้ออุ่นผู้ไม่เคยมีความรู้ในด้านนี้ แต่พอเห็นสัญญาเธอก็เบาใจ สัญญาที่เป็นลายลักษณ์อักษรชัดเจนเป็นการบอกว่าเขาจะไม่โกงเธอแน่ เนื้ออุ่นเชื่อเช่นนั้นเพราะเธออ่านทุกตัวอักษรบนกระดาษแผ่นนั้นอย่างละเอียด

“ขอบคุณนะครับที่ไว้ใจผม ผมสัญญาว่าจะไม่ทำให้คุณต้องเสียเงินเปล่า”

“ว่าแต่บริษัท มันนี่เวิลด์ เป็นบริษัทอะไรหรือคะ”

“เป็นบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์รายใหญ่ของอิตาลีครับ”

“อิตาลีเชียวหรือคะ อุ่นนึกว่าคุณจะลงทุนกับบริษัทของไทยเราเสียอีก”

“ถ้าเป็นเรื่องสถาบันการเงิน ต้องยกให้ประเทศอิตาลีครับ”

เนื้ออุ่นสบตาศาสตราแล้วเห็นความว่างเปล่าก็ยิ่งเพิ่มความเชื่อถือในตัวเขา นักธุรกิจพันล้านมีหน้ามีตาในวงสังคมอย่างเขาคงไม่คิดยักยอกเงินเล็กน้อยเท่านี้หรอก เธอปัดความคิดวุ่นวายออกจากหัวแล้วดื่มน้ำส้มเรียกความสดชื่น ได้น้ำส้มสักแก้วแล้วรู้สึกสดชื่นขึ้นมาหน่อย

“คุณอุ่นจะตรงไปห้องเสื้อเลยใช่ไหมครับ”

“ค่ะ อุ่นจะเปลี่ยนชุดที่นั่นแล้วก็แต่งหน้าที่นั่นด้วยเลย อุ่นไม่อยากเทียวไปเทียวมาน่ะค่ะ”

“ดีครับ เราจะได้ไปพร้อมกันเลย”

อีกไม่กี่ชั่วโมงถัดมาหญิงสาวก็อยู่ในชุดราตรีสีทองเกาะอกผ่าข้างสูงขึ้นมาถึงต้นขา เธอถูกคะยั้นคะยอจากเจ้าของห้องเสื้อให้ลองใส่ชุดนี้ พอใส่ได้พอดีเป๊ะ เจ้าของห้องเสื้อก็ชมเปราะว่าเหมาะกับเธอมากที่สุด เธอจึงตัดสินใจเลือกชุดนี้ทั้งที่ลังเลอยู่พักใหญ่เพราะมันค่อนข้างโป๊ไปนิด

ศาสตรามองนางฟ้าชุดสีทองตาค้าง จากปกติเนื้ออุ่นก็สวยมากอยู่แล้ว ยิ่งแต่งแบบนี้ยิ่งสวย จนคิดว่าถ้าส่งไปประกวดนางงามเวทีใดเวทีหนึ่ง เธอจะต้องได้ตำแหน่งสวมมงกุฎแน่นอน

“สวยมาก นางฟ้าของผม”

เมื่อไปถึงงานเลี้ยงวันเกิดของพันเอกชัชวัลย์ ดนัยโชค เนื้ออุ่นและศาสตราก็สวมหน้ากากควงแขนเข้าไปในงาน ศาสตราพาเนื้ออุ่นเข้าไปแนะนำทำความรู้จักกับใครต่อใครมากมายเสียจนเธอหัวหมุน หญิงสาวคิดว่าตนกำลังหน้ามืดจึงเดินออกไปสูดลมหายใจให้ชุ่มปอด

บทก่อนหน้า
บทถัดไป