บทที่ 46 บทที่ 46

            “ท่านถามทำไมกัน นัสรีน...เอ่อ...ท่านเพิ่งไม่อยู่ตั้งแต่เมื่อวาน แล้วทำไม...นัสรีนต้องคิดถึงท่าน”

“แค่วันเดียวก็นานพอที่เราจะคิดถึงเจ้า แล้วเจ้าเล่า คิดถึงเราบ้างหรือเปล่าหืม...นัสรีน”

นัสรีนลอบมองซ้ายขวาเห็นว่ามีองครักษ์ยืนอยู่แถวนี้ เธอจึงเดินเลี่ยงไปอีกทางที่ไม่มีใครอยู่ด้วย หัวใจของ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ