บทที่ 67 บทที่ 67

สาวน้อยเหลียวมองไปรอบๆ ตัว ปากเธอแห้งเพราะความเหนื่อยล้า เธอวิ่งไปทุกทิศทางกลับไปกลับมาอย่างคิดว่าน่าจะมีสักทางที่พาเธอกลับไปยังเอซินได้ ทว่า...ยิ่งหาก็ยิ่งไม่เจอ ยิ่งวิ่งก็ยิ่งหลง เวลานี้ดวงอาทิตย์จวนเจียนจะลับขอบฟ้าแล้ว แสงที่เคลื่อนลงต่ำก็นำความร้อนกระทบผิวกายจนแทบจะจับไข้ เธอมีเพียงชุดรัดกุมสีดำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ