บทที่ 65: การเป็นเจ้าของอดีตของฉัน

มุมมองของเชส

ผมไม่ขยับ

ผมไม่พูดอะไร

ผมแค่ยืนอยู่ตรงนั้น จ้องมองริ้วรอยเคร่งขรึมบนใบหน้าของแม่ รู้สึกเหมือนพื้นใต้เท้ากำลังค่อยๆ แตกออกทีละนิด แก้มผมยังชาจากรอยตบ แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ทำให้เจ็บ มันคือทุกอย่างต่างหาก

ทุกอย่างที่แม่พูด

ทุกอย่างที่แม่หมายความ

แต่แม่ยังพูดไม่จบ

แม่ก้าวเข้ามาใกล้ผม กอ...