บทที่ 66: ครึ่งอะไร?

ผมได้แต่จ้องมองเธอ

ผมพูดไม่ออก ขยับตัวไม่ได้ แม้แต่จะคิดให้เป็นเรื่องเป็นราวยังทำไม่ได้

คำว่า “แกเป็นลูกครึ่งเฟย์” ดังก้องอยู่ในหัวผมซ้ำไปซ้ำมาไม่หยุด ราวกับเปิดเทปวนซ้ำ แต่ละครั้งที่วนกลับมามันยิ่งดังขึ้นและบิดเบี้ยวไปกว่าเดิม ผมรู้สึกราวกับพื้นใต้เท้าแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ราวกับกำลังดิ่งลงสู่ชีวิตอี...