บทที่ 82: ภัยคุกคามและคำเตือน

ผมยิ่งเบียดตัวเข้าไปซ่อนหลังอเล็กซ์มากขึ้น หัวใจผมเต้นรัวกระหน่ำซี่โครงจนแน่ใจว่าทุกคนในห้องต้องได้ยิน สายตาที่ดาร์เซียจ้องมองมาทำให้สัญชาตญาณทุกส่วนในร่างกายของผมกรีดร้องให้ออกวิ่ง ให้ไปซ่อน ให้ทำอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่การยืนตัวแข็งทื่อเหมือนสัตว์ที่เป็นเหยื่อผู้น่าสมเพชแบบนี้

แต่ผมขยับตัวไม่ได้เลย

ดว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ