บทที่ 88: เรียกร้องขอความโปรดปราน

มุมมองของอเล็กซ์

ถึงเวลาแล้ว ช่วงเวลาที่ผมพยายามหลีกเลี่ยงมาตลอด ความจริงที่ผมฝังกลบไว้ลึกจนเกือบจะหลอกตัวเองได้ว่ามันไม่มีอยู่จริง แต่มันคือเรื่องจริง และมันก็เน่าเฟะอยู่ข้างในเหมือนบาดแผลติดเชื้อมาตลอดยี่สิบปี

ผมสูดหายใจลึก มือสั่นเล็กน้อย “คนที่ลงมือฆ่านักล่าคนนั้น” ผมพูด น้ำเสียงแผ่วเบาจนแทบไม...