บทที่ 52 ตอนที่ 52.

“ขอตัวไม่ไปนะฮะ อยากนอนพัก รู้สึกเพลียยังไงไม่รู้” เสียงทุ้มนุ่มนวลบอกปัดอย่างสุภาพ

“เหนื่อยก็รีบนอนสิ มาเล่นโน้ตบุ๊กทำไม” 

ญาดาขยับห่าง นึกน้อยใจว่าลายเมฆสนใจเธอน้อยกว่าเพื่อนในเฟซบุ๊ก จึงไม่ยอมตามไปเที่ยวด้วย ทั้งที่ปกติอีกฝ่ายแทบจะเป็นเงาตามตัวเธอ ยิ่งเวลาที่ด็อกเตอร์ภราดรมาหาลายเมฆจะเป็นกันชนชั้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ