บทที่ 66 นี่มันอะไรกัน

หยางกั๋วชิ่งหมุนตัวเดินจากไปอย่างรวดเร็ว  หลัวเสี้ยวเวยเห็นเพียงสีหน้าของอาลี่ที่นางเดาไม่ออกว่าคิดอะไรอยู่ แต่หลบสายตานางแล้วเดินตามหยางกั๋วชิ่งออกไป  เมื่อในห้องไม่มีใครแล้ว นางโมโหคนตัวโตที่ยังกดทับนางอยู่ กำมือเป็นหมัดน้อยๆ ทุบรัวที่แผ่นอกของหยางเหลาหู่  มือเล็กไม่ได้ทำให้เขาสะเทือนแต่เพราะกลัวน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ