บทที่ 83 ย่อมเป็นข้า

“ช่างเถอะ ให้นางฟื้นไข้ดีก่อนค่อยพูดคุยกันอีกที”  หยางเหลาหู่ก้าวเท้าออกมา  

“แล้วพี่ใหญ่จะไปไหน”

“ช่วยป้าอิงอู่เตรียมอาหารให้นาง” 

เขาถลึงตาใส่ น้องชายคลี่พัดปิดครึ่งหน้าแล้วพยักหน้ารับแต่กระนั้นหยางเหลาหู่ก็รู้ว่าน้องชายกำลังหัวเราะ 

เหอะ! ก็รสมือป้าอิงอู่มันผิดเพี้ยนไปหมด อย่างไรเขาต้องเข้าไปช่วย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ