บทที่ 86 เจ้าย่อมรู้ว่าข้าชอบเจ้า

“เจ้าไม่ใช่คนโง่ เจ้าย่อมรู้ว่าข้าชอบเจ้า”

“ท่าน...ชอบข้า” 

“ฮืม”  เขาจุมพิตนางไปอีกครั้ง “ตอนนั้นแค่ชอบ ตอนนี้ข้าคิดว่าข้ารักเจ้า”

“ท่าน...รักข้า...”   ถูกเขาดูดกลืนน้ำตาไปหมด ยามนี้นางเห็นใบหน้าดุดันเขินอายและแดงก่ำ   

หยางเหลาหู่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ไม่คุ้นกับการถูกต้อนด้วยสายตาใคร่รู้เช่นนี้  ทำให้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ