บทที่ 31 หวั่นไหว ตอนที่ 5

“เสร็จแล้วค่ะ...” ณัฏฐนิชบอกคนที่ยืนมองตาไม่กะพริบเป็นการเตือนให้หยุดใช้สายตาแทะเล็มเธอได้แล้ว ซึ่งชายหนุ่มก็แบะปากยักไหล่แสร้งเก้อไปตามประสาก่อนจะหันหลังเดินจากไปก่อน

“รอ...รอรัญด้วยค่ะ” หญิงสาวรีบร้องเรียกแล้ววิ่งตามคนที่จ้ำอ้าวไม่เหลียวหลังอย่างไว เมื่อถึงตัวเขาเธอจับท่อนแขนแข็งแรงนั้นเอาไว้ซบแล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ