บทที่ 38 พลัดพราก ตอนที่ 3

 หญิงสาวเดินเลียบชายหาดด้วยความระมัดระวัง เสียงหวีดหวิวของแมลงตัวเล็กตัวน้อยบวกกับความมืดสลัวยามค่ำคืนส่งผลให้เธอกลัวจนตัวสั่นคลอนเท้าเปลือยเปล่าสะดุดก่อนหินบ้างโดนไม้ตำบ้างจนเจ็บร้าวไปหมดแต่เธอก็ยังไม่ย่อท้อ สายตาหวาดหวั่นทอดมองไปทั่วอย่างหวาดระแวง น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลรินไม่ขาดสาย จนกระทั่งถึงที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ